INDONEZJA

Piszemy Wam o Indonezji zaznaczając, że jedziemy tam pomagać biednym dzieciom. A przecież jak wpiszemy w wyszukiwarkę internetową hasło „Indonezja”, to wyskakują zapierające dech w piersiach zdjęcia wysp z rajskimi plażami, lazurowym morzem i bambusowymi chatkami na balach. Wydawać by się mogło, że to po prostu wymarzone miejsce na ekskluzywne wakacje, a nie pomoc potrzebującym.
Cóż… Indonezja jest krajem o przepięknych i przebogatych walorach krajobrazowych, ale jednocześnie niesamowicie kontrastowym i różnorodnym.

Indonezja jest krajem zajmującym archipelag ok 14 000 tysięcy wysp, z których co trzecia jest niezamieszkana, a wiele nie ma nawet swojej nazwy. (…) Na 13 466 wyspach mieszka ponad 360 grup etnicznych, które porozumiewają się 719 językami. (…) Dzisiejsza Indonezja jest domem dla co 30 mieszkańca ziemi – czyli dla 240 mln ludzi. Plasuje ją to na 4 miejscu w grupie najbardziej zaludnionych krajów świata. Nie ma takiego miasta na ziemi, które tweetowałoby więcej niż Dżakarta. W Indonezji około 64 mln osób korzysta z Facebooka – to więcej niż populacja Wysp Brytyjskich. Ale 80 mln (tyle co całe Niemcy) jest pozbawionych elektryczności, a 110 mln (populacja Meksyku) żyje za mniej niż 2 dolary dziennie.
(Elisabeth Pisani „Indonezja itd.”)

Są tam takie miejsca jak Dżakarta na Jawie czy Kuta na Bali, gdzie właściwie niczego nie brakuje i które na pierwszy rzut oka niewiele odbiegają od dobrze znanych nam miast Polski czy Europy Zachodniej. Lecz należy pamiętać, że to jedynie część prawdy o tym nieprawdopodobnym kraju. Poza utartym turystycznym lub biznesowym szlakiem można trafić na wyspy takie jak np. Timor Zachodni. Właśnie tam w jednej z miejscowości – Weluli, miałyśmy okazję być i działać. Najbardziej cywilizowanym miastem Timoru Zachodniego jest jego stolica – Kupang. Jednak poruszając się coraz bardziej w głąb wyspy, coraz częściej można dostrzec charakterystyczne małe domy przypominające kryte strzechą pszczele ule. Ume kebubu, czyli pokryty słomą timorski dom, nie ma ani jednego okna. Drzwi często nie przekraczają wysokości jednego metra, a wewnątrz znajduje się kuchnia, spiżarnia, sypialnia. W centralnym miejscu znajduje się palenisko, które skutecznie zadymia to niewielkie pomieszczenie. Takie plemienne wioski sprawiają wrażenie jakby czas zatrzymał się tam wiele lat temu. Choć oczywiście w większych miasteczkach można też zobaczyć nowe, bardziej nowoczesne domy z falistej blachy, drewna, czasem nawet cegły z oknami…

20160919_072652

20160919_084259_LI

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s